Domein Meerdaal
Domein Meerdaal zette zichzelf op de kaart in 2009 toen het de Great Gold Medal kreeg voor zijn Chardonnay Meerdael. Het is een schuimwijn die geproduceerd wordt in Oud-Heverlee door wijnbouwer Paul Vleminckx.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Wijngaard

Stenen tafel
Geniet van deze fijne plaats. Heb je enig idee vanwaar deze ‘stenen tafel’ afkomstig is? In tegenstelling tot wat je wellicht denkt is dit een restant van een brug. Deze brug moest de helling overbruggen van de vallei langs de N25 (Naamsesteenweg) zodat het tramtraject Leuven – Geldenaken kon voltooid worden.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Meer informatie
Brug

Warandevijver
De warandevijver is recent omgevormd van een vijver met een zuiver recreatieve functie naar een ecologische vijver waar fauna en flora alle kans krijgen. Deze vijver is een paradijs voor amfibieën. Op oude kaarten is hier een boswachterswoning terug te vinden die belangrijk was voor de jacht. Een aantal vondsten van artefacten duiden op menselijke activiteit tijdens het neolithicum en de Gallo-Romeinse periode.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Meer informatie
Vijver

Tomberg
Op de Tomberg werd vroeger recht gesproken. De Woudrechtbank op de Tomberg van Meerdaal werd waarschijnlijk door Antoine de Croÿ ingericht. Dergelijke rechtbanken bestonden al in de 15de eeuw voor de bossen in het bezit waren van de hertogen van Brabant. De oudst vermelde vonnissen in Meerdaal dateren van 1470. Oorspronkelijk werd recht gesproken in de dorpen rond de bossen, maar in het midden van de zestiende eeuw werd op de Tomme een speciaal daarvoor bestemd gebouw opgericht. Van ongeveer 1572 werd zitting gehouden op het kasteel van de hertog in Heverlee. Het stropen van dieren en het stelen en sprokkelen van hout uit het bos werd zwaar bestraft, zeker als de daders gesnapt werden in bezit van vuurwapens. De rechtbank sprak ook recht in zaken in de omliggende gemeenten. In 1514 werd iemand veroordeeld omdat hij met een prostituee had geslapen. Dankzij het woudgerecht bestaat het bos nog en is het niet opgeofferd aan de behoeften van de boeren en burgers in de omgeving. Aan het woudrecht kwam een einde met de komst van de Fransen in 1795.
Auteur: Dromos
Heuvel

Meerdaalbos
Het Meerdaalbos of Meerdaalwoud is een bosgebied op de grens van de Belgische provincies Vlaams-Brabant en Waals-Brabant, op ruwweg tien kilometer ten zuiden van de stad Leuven. Het ligt op het grondgebied van de gemeenten Oud-Heverlee, Bierbeek, Bevekom en Graven en behoort tot het boscomplex Meerdaalwoud, Heverleebos en Egenhovenbos.
Auteur: RouteYou Regios
Toeristische regio

Sint-Hilariuskerk
De Sint-Hilariuskerk is een kerkgebouw in Bierbeek in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Dorpsstraat op een lichte verhoging met naast de kerk het ommuurde kerkhof. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Hilarius.
Het basilicale gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën, een uitspringende dwarsbeuk en een recht gesloten koor. De toren is opgetrokken in zandsteen voor wat betreft de onderbouw, gebouwd op de plaats van een ouder gebouw met erbovenop een bakstenen klokkenverdieping gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Aan de zuidzijde van de toren bevindt zich een traptorentje. Verder heeft de toren een geopende gelijkvloerse verdieping op het schip, een overkluizing met zware kruisribgewelven en een classicistisch portaal. De beuk is opgetrokken met gemetselde pijlers uit het midden van de 12e eeuw, een romaans dakgebinte en een houten zoldering. Het koor is vierkant van vorm en wordt gedekt door een kruisgewelf uit de twaalfde eeuw. In de buitenmuur is er versiering met lisenen en boogfriezen op geprofileerde kraagstenen en binnenin bevindt zich een wasbekken onder een mijterboog. De lagere dwarsbeuk is opgetrokken in Maasromaanse stijl.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Vaalbeek
Vaalbeek is een deelgemeente van Oud-Heverlee en ligt in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Vaalbeek was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Het is de kleinste deelgemeente van Oud-Heverlee. De beschermheilige van Vaalbeek is Maria Magdalena. De inwoners van Vaalbeek zijn de Vaalbekenaars en hun dialect is het Vaalbeeks.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Sint-Joriskerk
De Sint-Joriskerk is een kerkgebouw in Sint-Joris-Weert in de Belgische gemeente Oud-Heverlee in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk ligt aan de Leuvensestraat.
Het neoclassicistische gebouw bestaat uit een ingebouwde ongelede westtoren, een schip met vijf traveeën en een driezijdig gesloten koor bestaande uit één travee. De kerk heeft rondboogvensters en aan iedere zijde van de toren een rondboogvormig galmgat. De toren wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits met leien. Het portaal bevindt zich in de westgevel.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Minnebron
De Minnebron is een bron in het Heverleebos in de Belgische gemeente Oud-Heverlee. Ze ligt vlak bij de Maurits Noëstraat en bij de vijvers van Zoet Water. Op enkele meters ten zuidoosten van de bron ligt de Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel aan de rand van het bos. Ze is op dit moment de enige gecontroleerde bron in het bos die als drinkbaar bestempeld is.
Bron

Hertebron
De Hertebron is een bron in het Meerdaalbos in het zuidwesten van de Belgische gemeente Oud-Heverlee. De bron ligt ten zuidoosten van Sint-Joris-Weert achter de voormalige camping La Hetraie en ongeveer 500 meter ten zuidwesten van het jeugdverblijf "De Kluis", en ligt aan het einde van het Paddenpoeldal. Rond de bron is een muurtje van keien gemetseld.
Bron

Maria Magdalenakapel
De eerste gegevens dateren al van 1219. In de 13e eeuw sprak men dus al van de Maria Magdalenakapel uit Vaalbeek. Rond die periode vond ook de kruistocht plaats, waar onder andere Goswijn III aan deelnam. Die Goswijn wou dat er elke zondag een mis gehouden werd in de kapel en dus betaalde hij de Abdij van Park 8,5 bunders in ruil voor zijn zondagse mis. Tot op de dag van vandaag wordt er nog steeds een mis gehouden op zondag in de kapel.
Kapel

Het arboretum en het pad van Ad
Het arboretum werd in 1930 aangelegd om te onderzoeken hoe uitheemse soorten hier groeien. Aanvullende beplantingen volgden met regelmatige tussenpozen en kenden een belangrijke piek rond 1942 en vrij recent in 2002. Tot in 2002 onderging het arboretum al die tijd weinig structurele veranderingen. Sindsdien werkten de beheerders met een nieuwe beheervisie. Waar vroeger deze 'bomentuin' vooral voor specialisten interessant was, wilde de beheerder die nu aantrekkelijk maken voor iedereen. Eenvormige verzamelingen maakten plaats voor een mozaïek van bosjes, solitaire bomen en open ruimten, terwijl de verzameling struiken en bomen groter en gevarieerder werd. Het verzamelde op een oppervlakte van 9 ha zowat 300 verschillende boom- en struiksoorten, zowel uitheemse als inheemse soorten. Blikvanger is de millenniumboom, een Japanse Zelkova, familie van de bij ons bijna uitgestorven iepen. HET PAD VAN AD kan via het Arboretum bezocht worden. Ad Wouters uit Haasrode heeft in het bos vele beelden gemaakt uit speciaal uitgekozen stronken en boomstammen. Het is een afzonderlijke wandelroute.
Auteur: erfgoed hhh
Arboretum

Grezweg en de vier barelen
Heverleebos is een oud bos waarvan de oorsprong, zoals voor het Meerdaalwoud, teruggaat naar de middeleeuwen en in sommige gebieden tot de prehistorie. In het begin van de 12de eeuw werd het bos beheerd door de heren van Heverlee, leenmannen van heren van Bierbeek. Grote delen van dit prachtige overblijfsel van het kolenwoud werden in de middeleeuwen gerooid door de Abdij van Park: de zones Parkbos, Kriekenbos, De Jacht... In de 15de eeuw kwam het bos in handen van het huis van Croÿ. De boskappingen stopten en de functie van het bos wijzigde. Het werd het exclusieve jachtterrein van de hertogen van Brabant. We volgen de Grezweg in zuidelijke richting. Ridder Raes van Graven of Rasse de Grez (1368-1450), heer van Heverlee, Vaalbeek, Bertem, Blanden, Malève en Terbruggen was in de 15de eeuw een meier van Leuven. Hij zat in geldnood en verkocht zijn grondbezittingen. Hij verkocht Heverleebos en Blanden aan Antoon van Croÿ, een Frans-Bourgondisch staatsman (Picardisch huis) die zich in de Nederlanden vestigde en zich ten dienste stelde van de hertog van Bourgondië. Vaalbeek kwam in het bezit van ridder Hendrik Magnus, die handelde in opdracht van de abdij van Groenendaal bij Brussel, die er eigenaar van bleef tot in de 18de eeuw, wanneer het verkocht werd aan het huis van Arenberg. De Grezweg kruist twee rechte bosdreven die door de Arenbergs in de 18de eeuw werden aangelegd: de Prosperdreef en de Damendreef. Dit kruispunt (L'Etoile of De Ster) werd in de volksmond de 'Vier Barelen' genoemd. De bosdreven die geen openbare wegen waren, konden met stevige barelen afgesloten worden. Een foto van voor 1914 toont zo een afsluiting die het verkeer moest beletten, bvb tijdens de dooitijd, de jacht of ter bescherming van het jonge wild.
Auteur: erfgoed hhh
Kruispunt

Rooikapelhoeve
Aanvankelijk was het huidige Blanden helemaal bebost en eigendom van de Heren van Bierbeek. Zij lieten in de 12de eeuw een stuk van hun bossen rooien om er het "hof van Blanden" te bouwen. De naam Blanden (Belanden of bij-landen) komt van deze nieuwe bijkomende landbouwgronden. Dit domein werd hun hoofdverblijfplaats en een van de belangrijkste erfgoederen van de familie. Ze lieten er een domaniale kapel bouwen waar de monniken van de priorij van St-Nicasius tweemaal per week de mis kwamen lezen. Deze kapel had een dak van rode tichelen, vandaar de naam "rode kapel" die later in het Blandens dialect omgevormd werd tot "rooi kapel". Het domein bleef in het bezit van de heren van Bierbeek van het einde van de 11e eeuw tot in 1365, toen de heerlijkheid werd verkocht. In 1381 kwam ze in handen van Nicolaas en Boudewijn van Overbeke, die handelden in naam van hun broer Hendrik, abt van de Abdij van Park. In 1390 schonk de abt de goederen aan het convent van de abdij. De abdij werd eigenaar van de gronden maar beschikte niet over de heerlijke rechten. De witheren van de abdij kwamen er op maandag en zaterdag de mis lezen, maar Blanden bleef op kerkelijk vlak onderhorig aan Bierbeek en alle andere kerkelijke diensten hadden enkel plaats in Bierbeek. Door de terugval van het aantal lekenbroeders kon de abdij de hoeve zelf niet uitbaten, ze werd in erfpacht gegeven aan Walter van Bruystem en Margriet van Overbeke, een nicht van de abt. De abdij behield echter de grondrechten. Vanaf 1530 werd het hof verhuurd, telkens voor een periode van 9 jaar. Op het einde van de 16e eeuw was de hofstede samengesteld uit losstaande gebouwen met een kapel die buiten het erf stond, achter een boomgaard. Tijdens de woelige 16e en 17e eeuw moesten hof en kapel regelmatig hersteld worden. In de 17e eeuw kwam een gesloten hoeve tot stand met vijf afzonderlijke gebouwen rond een rechthoekig binnenplein, onderling verbonden door poorten en muren. In 1660 liet abt Libert de Pape de oude kapel die erg vervallen was afbreken en vervangen door een nieuwe in barokstijl. Ze werd opgericht in de zuidwesthoek van het neerhof, naast de uitgangspoort naar de landerijen. Rond 1680 werd het wiegvormig plafond van de kapel versierd met stucwerk in basreliëf, uitgevoerd door Jan Christiaan Hansche uit Amsterdam, die ook de maker was van de beroemde plafonds in hoogrefiëf in de bibliotheek en de refter van de abdij van Park. Tijdens de Franse Revolutie werd de hoeve als "domaine national" door de Fransen aangeslagen en verkocht. De eigendom werd opgedeeld en ging in de volgende decennia van hand tot hand. Vanaf 1908 kwam de hoeve in bezit van de familie Coppens, die ze tot in 1991 ook zelf uitbaatte. Nadien werden de gebouwen en een gedeelte van de grond nog enkele keren verkocht. Deze privé-eigendom werd recentelijk grondig gerestaureerd.
Auteur: erfgoed hhh
Hoeve

Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw Haasrode
Haasrode ontstond en ontwikkelde zich rond de oude kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand. Die zou omstreeks 1500-1550 gebouwd zijn door de kluizenaars die zich in het bos vestigden. De haardtelling van 1526 telde 26 bewoonde huizen. De kapel werd het voorwerp van bezoeken en bedevaarten. Steeds meer gebied moest het Mollendaalbos aan de groeiende gemeenschap prijsgeven. In 1725 verscheen in Parijs een boekje dat met lof sprak over het wonderbare genadeoord van Haasrode, gelegen enkele mijlen ten noorden van de beroemde abdij van Nijvel. De kapel werd twee maal vergroot : in 1759 en in 1871. Het gehucht Haasrode telde intussen 1200 inwoners. In 1884 werd Haasrode een zelfstandige parochie; voortaan moest de kapel als parochiekerk dienst doen in afwachting dat een kerk kon gebouwd worden. In het houten torentje hing een klokje dat dagtekent van 1553. Het hangt nog in de nieuwe kerk vooraan. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de klok begraven om ze te vrijwaren van opeising. Het merkwaardigste van de kapel was het oude wonderbeeld van Onze-Lieve-Vrouw, voorwerp van talrijke bedevaarten en boetprocessies. ... Pas in 1893 beschikte men over de nodige geldmiddelen om een kerk te bouwen. Het gemeentebestuur belastte Joris Helleputte met het opmaken van een plan. Bij gebrek aan middelen werd een bescheidenere versie van het ontwerp uitgevoerd door Langerock, werd de bouw van de toren uitgesteld en was de inrichting minimaal. In 1911 werd de toren met 9 m metselwerk verhoogd, zodat hij 33 meter bereikt. Een tweede klok werd in 1911 geschonken door de hertog van Arenberg. De kerk kan alleen bezocht worden tijdens de eredienst. De houten lambrisering aan het plafond verbergt een muurschildering van het eind van de jaren 1940 van de Nederlandse kunstenaar Martin Roesenburg. De schildering werd uitgevoerd in opdracht van pastoor Van der Pas en stelt OLV van Gedurige bijstand voor + typische Haasroodse beroepen: landbouwers, tuinders, metsers, stukadoors en kasseileggers.
Kerk

Kerkhof Haasrode
Op dit kerkhof bevinden zich de graven van acht geallieerde vliegeniers uit de Tweede Wereldoorlog. In 1943 crashten twee bommenwerpers in Haasrode. De vliegbasis van Brustem was een gevaarlijke plek voor de Britse bommenwerpers richting Duitsland. Zij werden door nachtjagers die vandaar opstegen neergehaald. Vele tientallen toestellen stortten neer in Oost-Brabant, dus ook twee toestellen in Haasrode. Ze crashten in mei-juni 1943 op enkele honderden meters van mekaar. Twee van de acht bemanningsleden van het eerste toestel werden ter hoogte van de Herpendaalstraat teruggevonden bij een deel van het in de lucht ontplofte toestel. Het tweede toestel dat werd neergehaald, stortte met zes van de zeven bemanningsleden neer in de Langestraat nabij de E40 autosnelweg, nu ambachtelijke zone. Er vielen gelukkig geen slachtoffers bij de bevolking, eén woning aan de Blandenstraat brandde wel volledig af. Aan de ingang van het kerkhof hangt een plaket met de namen van de slachtoffers en het verhaal van de crashes. De Duitse bezetter trad op tegen de golf van sympathie onder de bevolking bij de begrafenis.
Begraafplaats

Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergenkapel
De 17de eeuwse barokkapel O.- L. - Vrouw van Steenbergen. Meer info: www.kapelvansteenbergen.be
Auteur: Blauwkruikje
Kapel

Kapelletje van OLV - van Bijstand
De schepenbank hield al in de middeleeuven op deze plek haar zittingen onder een lindeboom. Het was de verzamelplaats waar de buurtbewoners zich 's avonds troffen tijdens de lange zomeravonden als het werk op het veld en in de stal beëindigd was. In 1859 kwam hier op initiatief van inwoonster Barbara Dries een eerste kapel. Deze boerenfamilie liet het bouwen uit dankbaarheid omdat ze gespaard bleef van mislukte oogsten. In 1867 kwamen mensen tot O.- L.- Vrouw bidden en bijstand vragen om het dorp te beschermen tegen de cholera-epidemie die uitgebroken was. Als dank werd toen ook het jaar daarop het kapelletje opgericht. Nadien werd daar ook ieder jaar de meiboom geplant en 's avonds kwamen gedurende de ganse maand mei de mensen samen om er het rozenhoedje te bidden. Het kapelletje werd in 1914 verbouwd op kosten van Leuvenaar Emile Verheijden die in Blanden op de vlucht was voor de Duitsers. Hij deed dit uit dank omdat zijn huis gespaard bleef bij de brand van Leuven. In 1963 werd de Bierbeekstraat gebetonneerd en moesten het oorspronkelijk kapelletje en de lindeboom wijken voor het verbreden van de weg. Toen werd ook huidige kapelletje gebouwd.
Kapel

Kapel O.L.V. van Steenbergen
De kapel is het erfgoedpareltje van Oud-Heverlee. In het Steenbergbos werd in de 16de eeuw aan een oude eik door vrome handen een kapelletje opgehangen. Wie op een bijzondere wijze bad tot Onze-Lieve-Vrouw werd genezen van 'hete koorts' (moeraskoorts). De plek werd een bedevaartsoord. De geestelijkheid van Oud-Heverlee wilde een regelmatige en erkende eredienst en vroeg het bisdom de toelating om een kapel te bouwen. Eerst werd een houten kapel opgericht waarover weinig geweten is. De plaatselijke heer van Steenbergen, Hendrik van Dongelberghe, liet in 1652 op eigen kosten een nieuwe, grote re kapel bouwen. Zijn wapen pronkt boven de deur. De kapel deed dienst voor de misvieringen voor omwonenden en de talrijke genezingen trokken mensen aan van ver uit de buurt. Daarom werd vlakbij de kapel een herberg gebouwd die later dienst deed als boswachterswoning. Deze boskapel met barokgevel is één van de grootste kapellen van Vlaanderen. In 2006 werd ze grondig gerestaureerd.

De voormalige afspanning 'De Jacht' - restaurant '500'
Op de hoek van de Bierbeekpleindreef en Naamsesteenweg staat het voormalige boswachtershuis "De Jacht". Het is één van de 13 dienstwoningen die gebouwd werden op strategische plaatsen aan de rand van Heverleebos en Meerdaalwoud. Op oude boskaarten worden zij aangeduid als 'garde'. Van 1612 tot 1914 had het huis Arenberg boswachters in dienst. In de gevel langs de Naamsesteenweg is het wapen van Leopold-Filip van Arenberg (1690-1754) en van zijn echtgenote Maria Francisca Pignatelli (1692-1766) te zien. Het wapen van Arenberg heeft drie mispelbloemen. Hartmann de Erberch, een verre voorvader van de familie Arenberg, werd dodelijk gewond bij de slag van Unstrut (933). Hij slaagde er nog in zich onder een mispelboom te slepen. Op zijn schild, rood van zijn eigen bloed, vielen drie mispelbloemen. De Duitse koning voor wie hij streed, verleende Hartmann als wapen dit rode schild met de drie mispelbloemen. Vandaag is dit nog steeds het wapenschild van de hertogelijke familie van Arenberg. Leopold -Filip huwde in 1711 met Maria Francisca Pignatelli. Het familiewapen van Pignatelli is goud met drie zwarte keteltjes. De naam Pignatelli is zuid-Italiaans en is afgeleid van 'pignatta', letterlijk een keteltje. Leopold Filip liet Heverleebos en Meerdaalwoud in blokvormige percelen of omheiningen verdelen door de aanleg van dreven, die de bossen van noord naar zuid en van west naar oost doorkruisten. Dit dambordpatroon vergemakkelijkte de houtexploitatie en de organisatie van drijfjachten. Het jaar tal 1727 verwijst waarschijnlijk naar de aanleg van de steenweg Leuven - Namen. Later gebeurde de hertracering van het oude boswegenpatroon in rechtlijnige dreven. Het gebouw aan de overkant van de steenweg – Restaurant 500 – fungeerde al in de 18de eeuw als afspanning voor paarden. Later werd het jachthuis, en van 1900 tot 1964 werd het door dezelfde familie onafgebroken uitgebaat als restaurant. De restaurantuitbater van de 500 kreeg in 2010 het gebouw aan de overkant in concessie van het Agentschap Natuur en Bos.
Historisch gebouw

Commonwealth begraafplaats (Engels kerkhof)
Aan de oorsprong van deze imposante Commonwealth begraafplaats ligt het Brits oorlogshospitaal dat in 1944 - 1945 in het Heilig Hartinstituut was ondergebracht. Het 50 - tal personen dat er overleed aan zijn verwondingen, werd oorspronkelijk op het domein van het instituut begraven. In 1946 werd het kerkhof naar de huidige plaats overgebracht. In totaal zijn hier inmiddels 1018 soldaten begraven, waarvan 981 geïdentificeerd. Het gaat om slachtoffers van grondoperaties en om luchtbemanningen die rond Leuven vielen. Er zijn hier ook 29 WO I -graven, overgebracht van andere begraafplaatsen.
Begraafplaats

Molllendaalbos
Vanaf het dorp Bierbeek voert een goed bewegwijzerde 8-km wandeling u door de velden en in Mollendaal Woud. Kinderen in het bijzonder zullen dit leuk vinden want er zijn tal van speelplaatsen en houten sculpturen.
Auteur: RouteYou
Bos

Het Bordingenhof
Aan deze voormalige hoeve van het Leuvense Driutiuscollege wordt een Frankische origine toegekend waardoor zij tevens tot één van de oudste van de streek kan worden gerekend.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Het Zoet Water
In het begin van de 17de eeuw waren de huidige Zoete Waters een groot moeras. Rond die tijd werd begonnen met het uitgraven van vijvers met daartussen dammetjes om het waterniveau in de hand te houden. De bewoners van Leuven kwamen in de jaren 1900 naar hier om van de fraaie omgeving te genieten. Wanneer de naam Zoete Waters precies is ontstaan, is niet duidelijk. Ernest Claes kende de omgeving ook, want in zijn boek Leuven, o schone dagen vertelt hij over een bezoek dat hem blijkbaar best beviel. Vanaf 1932 werd een attractiepark uitgebouwd aan de Zoete Waters. Een belangrijk onderdeel ervan was een houten velodroom, waar voormalig wereldkampioen Poeske Scherens af en toe kwam trainen.
Auteur: Lannoo
Vijver

Eet-Staminee In de Molen Bierbeek
In de molen is een zeer gekend biercafé in de streek. De kaart staat vol met allerlei speciaalbieren en wekelijks veranderen zij enkele bieren op de tap zodat je altijd iets nieuws kan ontdekken.
Wat het eten betreft hebben ze niet echt een kaart maar schrijven ze alles waaruit je kan kiezen op een krijtmuur. Er zijn steeds twee dagschotels beschikbaar (1 met vis en 1 met vlees) aan € 9,90. Deze dagschotels zijn niet echt groot maar voor mij wel steeds voldoende. Verder is er altijd spaghetti (best lekkere) en verschillende soorten rundvlees van bij slagerij Rondu (een begrip in Leuven) De steaks zijn dus echt aan te raden!
Auteur: Hermans Cor Meerle
Eet en drinkgelegenheid

Bruyère du Wez
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_c
Lengte : 0.41 km
Stijging : 33 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 7.06 %
Maximale hellingsgraad : 13.55 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Bevoorrading Tomberg
bevoorrading NR-Meerdaalwoud
POI

Bevoorrading De Kluis
Bevoorrading NR Meerdaalwoud
POI

Den 'Dikken Eik' in het Meerdaalwoud
Deze boom moet ongeveer in het jaar 1675 beginnen groeien zijn uit een eikel. Het was in dat jaar dat de beroemd Johannes Vermeer, Nederlands kunstschilder, slechts 43 jaar oud, overleed. In die periode (17e eeuw) was het hier in de Zuidelijke Nederlanden behoorlijk kommer en kwel. Dit gebied kende een aaneenschakeling van oorlogen, vernielingen, belegeringen, plunderingen en blokkades. Geprangd tussen de grootmachten, is het gebied overgeleverd aan strijdende legers in steeds wisselende allianties. Maar dat deert dit boompje niet. Het groeit gestaag door.
Auteur: Dromos
Boom

De Minnebron Oud-heverlee
De Minnebron is een bron in beheer bij het Agentschap voor Natuur en Bos.
Deze bron bevindt zich vlak bij de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Steenbergen, aan het Zoet Water. Sinds mensenheugenis komen mensen hier drinkwater halen.
De waterkwaliteit wordt op regelmatige basis door de VMM gecontroleerd.
Op basis van de uitgevoerde analyses is het bronwater DRINKBAAR. Let wel: de kwaliteit van het bronwater kan wijzigen door de bewaring van het water in flessen, bidons,...
Auteur: ROUTELAND
Bron

28km- Meerdaalwoudtrail2025 - zon
Van Wijnenberg 1, 3360 Bierbeek, België
Naar Wijnenberg, 3360 Bierbeek, België
Routering Kortste - OSM